De laatste paar dagen word ik steeds vaker overvallen door pure geluksmomentjes. Ik weet niet waar het opeens vandaan komt, maar ik heb er in ieder geval geen problemen mee. Nou ben ik wel echt een ‘deel-mens’, want ik wil altijd alles met iedereen delen. Vandaar dat ik nu mijn geluksmomentjes met jullie ga delen, misschien tovert het bij jullie ook wel een glimlach op je gezicht.

♥ Samen met vriendinnetje E. en vriend M. in de pauze af staan te tellen alsof het Nieuwjaar is, omdat het moment elf minuten over elf op 11.11.11 er aan kwam.
♥ Deze videoclip
♥ De geweldigste uitvinding van de Albert Heijn: plakken cake apart verpakt
♥ Een megagrote oefentoets van economie maken en gewoon alles weten, snappen en goed hebben gemaakt.
♥ Disneyfilms van vroeger bekijken
♥ Dansen
♥ Heerlijke massages ontvangen
♥ Jezelf helemaal mooi opmaken en aankleden om alleen maar even boodschappen te gaan doen
♥ Een helemaal netjes opgeruimde kamer
♥ De film ‘What’s Your Number?’
♥ Niet kunnen wachten op mijn eerste autorijles
♥ Een roze lucht als de zon ondergaat
♥ Aardbeiensiroop met Sprite

Iedereen doet wel eens iets voor de eerste keer. Ik natuurlijk ook. En eerste keren leiden altijd tot ofwel verschrikkelijke verhalen, ofwel geweldige ervaringen. Kan dus nooit mis zijn, toch? Ten minste, dat dacht ik. 

In ieder geval bestelde ik ongeveer zo’n vier weken geleden voor het éérst in mijn leven iets op Ebay. Ik had er speciaal een account voor aangemaakt, daarna moest ik zelfs nog speciaal een Paypal-account erbij aanmaken, anders kon ik niet eens betalen. Het was een heel schattig, mooi kettingkje van goud. Met hier een pareltje, daar een diamantje, en het woord ‘Love’ als hanger. Dus zo zat ik die vier weken strak de brievenbus in de gaten te houden, terwijl er maar steeds niets binnen kwam. Ik dacht al: ‘Ja, lekker. Liselot bestelt voor de eerste keer iets op Ebay en wordt meteen opgelicht.’  Maar ik had toch ongelijk. Op een zekere donderdagochtend werd het pakketje toch de brievenbus ingeschoven. Toen ik het pakketje ontdekte stond ik eigenlijk net op het punt naar school te gaan, dus griste ik het snel uit de brievenbus en gooide het mijn tas in. Mee naar school. Voordat mijn les begon maakte ik het pakje open en hing de ketting om mijn nek. 

Vriendin S. zat meteen heel de les Engels het ding te bewonderen. Ja, echt prachtig was’t-ie, hoor. Het uur daarna had ik geschiedenis. En je ziet het misschien al aankomen: ik zat wat met die ketting te spelen en ineens, ‘krak’, dat ding breekt gewoon doormidden! Nou, en daar zat ik dan, met mijn kettingkje uit Hongkong (er stonden volgens mij allerlei Hongkongse tekens op het pakje) van 60 cent en geen verzendkosten. Ja, lekker is dat Ebay, zeg. Ik zal nog wel eens iets bestellen.

Af en toe kan ik heel erg bijgelovig zijn. Één van de vele kleine dingetjes waar ik in geloof is het tijdstip elf minuten over elf. Dus 11:11. Ooit heb ik ergens gelezen dat je elke dag op dit exacte tijdstip een wens mag doen en sinds ik dat weet heb ik al heel wat dingetjes van mijn wishlist af kunnen strepen. 

Maar nu, nu is het november. Dat is de elfde maand. In 2011, dus het elfde jaar in 2000. Bovendien is het morgen de elfde dus dat betekent dat het dan 11.11.11 is. En ra ra wat ik die dag om elf minuten over elf doe? Juist, the most epic wish ever maken. 

Ik vond dat ik dit toch wel even moest mededelen bij mijn lezertjes aangezien dit moment maar één keer in je leven voorkomt. Dus: zet allen uw wekkers op 11.11 voor morgen, zodat je het zeker niet mist. Wie weet komt jouw wens ook wel uit. 

Let wel op: materiële wensen, zoals ‘Ik wens dat ik de jackpot win’ e.d. hebben minder kans van uitkomen (ja, als iedereen dat gaat wensen…) dan immateriële wensen, zoals ‘Ik wens dat ik gelukkig word’. Bovendien moet je geduld hebben met dit soort dingen, want zo’n wens komt natuurlijk niet de volgende dag bij wijze van spreken al uit. Dus heb geduld en uw wensen zullen uitkomen!

“Alsjeblieft, hier is de examenbundel van economie die je had besteld. En dan wens ik je heel veel succes!” Zei de jongen van de boekhandel met een glimlach. Ja, natuurlijk glimlachte hij, hij hoeft geen examen economie te maken! De Lucky Ass! 

Bij mij is het lachen me wel vergaan ondertussen, want dat succes wat hij me toewenste ga ik heel hard nodig hebben. Het is namelijk zover: mijn eerste examenweek gaat komende maandag van start met meteen als lekkere binnenkomer economie. Economie. Economie. Ja, economie. Oke, economie dus. Ja, die kwam even hard binnen hè? Ik kan het zelf ook nog niet helemaal bevatten. 

Maar goed, heel kort gezegd moet ik nu toch echt aan de bak. Zakken kan gewoon geen optie zijn bij mij aangezien ik aan het einde van het jaar toch echt graag met alle liefde de middelbare school achter me wil laten. 

De eerste onvoldoende is trouwens al binnen. Het schoolexamen wiskunde was een paar weken voor de examenweek om ‘die week wat lichter te maken voor de leerlingen’. Ja, dat is het nu dus niet, want ik mag geen één onvoldoende meer halen nu. Ik moet wiskunde immers al gaan herkansen en ik mag geen twee vakken opnieuw doen.

Eigenlijk mag ik nu niet eens op mijn laptop zitten, maar hoor ik met mijn neus in mijn nieuwe examenbundel te zitten snuffelen. Goed, ik ga me er maar toe zetten te gaan leren. Even diep ademhalen, en go!

Allebei mijn ouders zijn leraar op een middelbare school. Mijn vader zoals je misschien al ooit gelezen hebt bij mij op school Engels en mijn moeder op een andere school Nederlands. Komende zaterdag zijn er op allerlei hoge scholen open dagen en ik ga dan ook op pad om verschillende studies te verkennen, onder andere de studie (hoe is het in godsnaam mogelijk?!) Lerarenopleiding Engels. En dit is geen grap, dames en heren, géén grap.                                    

Al is eigenlijk de enige reden dat ik deze studie wil bekijken mijn ontzettend grote liefde voor de taal Engels en heb ik er totaal geen interesse in om ooit voor de klas te komen te staan. Nee, want vanaf mijn Point of view lijkt het me ontzettend vervelend om een stel ongeïnteresseerde kinderen, die totaal niet naar je luisteren en allerlei dingen door de klas gooien, te vertellen over mijn big love. Bovendien heb ik het al eerder meegemaakt: stagaires of nieuwe docenten met weinig ervaring in het vak worden door de klas gewoon helemaal opgegeten. Die kinderen zijn gewoon net haaien: ruiken ze bloed dan maken ze je finaal af! 

Bij deze betuig ik meteen even onmetelijk veel respect voor alle leraren overal ter wereld, want dat is me het beroepje wel, zeg. Maar oh, nee, leraar worden is echt niets voor mij. Ik ben veel te bang dat ik er dan niet zonder kleerscheuren vanaf kom. Maar, ja, ik moet toch een studie bekijken hè? Ik weet immers nog steeds niet wat ik na mijn examen wil gaan doen en daar moet ik toch wel even achter komen. En snel.